براى چيزى بر پيچيدن و برداشتن چيزى را در دامن . تثبية ( tasbeyat ) م . ع . گرد آوردن و پيوسته بودن در كارى . و ثنا گفتن بر مرد در زندگى . و اصلاح كردن چيزى . و افزون و تمام كردن و بزرگ داشتن . و بر خوى پدر رفتن . و شكايت حال و حاجت خود پيش كسى بردن . و يارى خواستن و كردن بدى و نيكوئى ( از لغات اضداد است ) . تثبيت ( tasbit ) م . ع . ثابت گردانيدن و بر جاى داشتن . تثبيج ( tasbij ) م . ع . كارى مشوش كردن . و تعميه نمودن در سخن و خط و بيان ناكردن آن . تثبير ( tasbir ) م . ع . باز داشتن از حاجت . تثبيط ( tasbit ) م . ع . ثبطه عن الامر تثبيطا : باز داشت او را از كار و بر تأخير و درنگ داشت او را . تثتم ( tasattom ) م . ع . سخن زشت گفتن . و تثتم الثوب : پاره‌پاره گرديد جامه . و تثتم اللحم : مهرا گرديد گوشت و تثتم الحسى : منهدم گرديد حسى يعنى چاه خردى كه به آب نزديك باشد . تثجثج ( tasajsoj ) م . ع . روان شدن آب . تثجير ( tasjir ) م . ع . روان كردن آب يق ثجر الماء . و گشاده و پهناور كردن . تثجير ( tasjir ) ا . ع . فروهشتگى و نرمى يق فى لحمه تثجير . تثدية ( tasdeyat ) م . ع . ثداه تثدية : تغذيه كرد او را . تثدين ( tasdin ) م . ع . ثدن تثدينا : ( مجهولا ) : بسيار گوشت گران گرديد . تثريب ( tasrib ) م . ع . ثربه و عليه تثريبا : سرزنش كرد و سخت نكوهيد او را بر گاه . و ثرب الثوب : در نورديد جامه را . و ثرب عليه فعله : تقبيح كرد كار او را و ثرب فلان : افساد كرد فلان . تثريب ( tasrib ) ا . ع . سرزنش و نكوهش بر گناه قوله تعالى لا تَثْرِيبَ عَلَيْكُمُ الْيَوْمَ . تثرية ( tasreyat ) م . ع . ثرى التربة تثرية : تر كرد خاك را . و ثرى الاقط : آب ريخته لت كرد كشك را . و ثرى المكان : آب زد بر آنجاى . و ثرى فلان يديه اى الزم يديه الثرى . تثريد ( tasrid ) م . پ . ثرد الذبيحة تثريدا : ذبح كرد از چيزى كند و او داج مذبوح پاك بريده نشد يا شكست گردن مذبوح را پيش از آنكه سرد شود - و هو منهى عنه . تثريد ( tasrid ) ا . ع . اندك يق اصاب الارض تثريد من مطر . تثرير ( tasrir ) م . ع . ترونمناك گردانيدن يق ثرر بالمكان تثريرا . تثطعم ( tasat'om ) م . ع . فايق بر آمدن كسى را در سخن يق تثطعم على اصحابه . تثطيع ( tasti ' ) م . ع . شكستن يق ثطعه تثطيعا . تثعم ( tasa'om ) م . ع . تثعمتنى ارض كذا : در شگفت آورد مرا فلان زمين . تثعيط ( tas'it ) م . ع . گرفتن و ريزه ريزه كردن يق ثعطه تثعيطا . تثغب ( tasaqqob ) م . ع . تثغبت لبته بالدم : روان شد خون از سر و سينهء او . تثفرق ( tasafroq ) م . ع . تثفرق اللبن : ناخفته ماند شير . تثفل ( tasaffol ) م . ع . تثفل به عرق سوء : كوتاهى كرد بوى از مكارم . تثفى ( tasaffi ) م . ع . واوى و يائى هر دو آمده يق تثفى فلانا عرق سوء : كوتاهى كرد بوى از مكارم مانند تثفل به عرق سوء . تثفية ( tasfeyat ) م . ع . بر سه پايه نهادن ديگ . تثفيد ( tasfid ) م . ع . تثفد درعه تثفيدا : بطانه كرد زره را . تثفير ( tasfir ) م . ع . ثفره تثفيرا : از پس راند او را . تثفيل ( tasfil ) م . ع . ثفلت عن اللبن بالطعام تثفيلا : خورد طعام را با شير . و ثفل الرحى سفره گسترد آسيا را . تثقب ( tasaqqob ) م . ع . سوراخ‌دار گرديدن و سوراخ‌دار كردن ( لازم است و متعدى ) . و تثقب النار : بر افروخت آتش را . و تثقب الجلد اذا ثقبه الحلم و هو نوع من فساد الجلد . تثقر ( tasaqqor ) م . ع . تردد و نا شكيبائى كردن . تثقيب ( tasqib ) م . ع . ثقبه تثقيبا : سوراخ كرد در آن و ثقب النار : برافروخت آتش را . و ثقبه الشيب و ثقب الشيب فيه : ظاهر شد در وى پيرى . و ثقب عود العرفج اذا مطرولان عوده فاذا اسود شيئا قيل قد قمل فاذا زاد قليلا قيل قد ادبى و هو حينئذ يصلح ان يوكل فاذا تمت خوصته قيل قد . اخوص . تثقيف ( tasqif ) م ع . ثقف الرمح تثقيفا : راست كرد نيزه را بثقاف . تثقيل ( tasqil ) م . ع . گران‌سنگ گردانيدن يق ثقله تثقيلا . تثل ( tasl ) ا . ع . نوعى از بوى خوش . تثلل ( tasallol ) م . ع . تثللت الدار : ويران گرديد خانه . تثلم ( tasallom ) م . ع . تثلم الاناء و الحائط : رخنه‌دار شد آن آوند و آن ديوار .